నేటీ ఉపాధ్యాయులు జెన్ జెడ్, జెన్ ఆల్ఫాకు సిద్దంగా ఉన్నారా?
పిల్లలకు సరైన మార్గనిర్దేశం చేయగలరా?
నేడు ఉపాధ్యాయ దినోత్సవం. ఈ రోజు మొత్తం వాట్సాప్ మెసెజ్ లతో ఉపాధ్యాయుల సేవలను ప్రశంసిస్తారు. విద్యా సంస్థలు, విద్యార్థులు వారిని గౌరవిస్తారు. కానీ మిగిలిన 364 రోజులు వారి పరిస్థితి ఏంటీ? నేడు వారు ఎంత దయనీయంగా ఉంటున్నారు.
విద్యా వ్యవస్థకు ఉపాధ్యాయులే వెన్నెముక.. విద్యార్థులతో పాటు సమాజాన్ని తీర్చిదిద్దడంలో వారి పాత్ర అమోఘం. కానీ వారి సేవలకు తగినంత గుర్తింపు నేడు లభించడం లేదు.
'ది ఫెడరల్' వారి ఉపాధ్యాయ దినోత్సవ సిరీస్, నేటి ఉపాధ్యాయుల రోజువారీ పోరాటాన్ని సుదీర్ఘంగా, లోతుగా పరిశీలిస్తుంది. ఈ సిరీస్లోని మొదటి రెండు భాగాలు, తమ తమ రాష్ట్రాలలో పేలవమైన మౌలిక సదుపాయాలు, తక్కువ జీతాలు, పెరిగిన పని ఒత్తిడితో పోరాడుతున్న రాజస్థాన్, బీహార్ ఉపాధ్యాయులతో మాట్లాడింది.
మూడవ, చివరి భాగం ఉపాధ్యాయులను ఒక కీలకమైన ప్రశ్న అడుగుతుంది. జెన్ జెడ్, జెన్ ఆల్ఫా తరం వారి ఆందోళనను వారు ఎలా ఎదుర్కొంటారు? చెన్నైలోని తన పాఠశాలలో గణిత ఉపాధ్యాయుడు హోంవర్క్ పూర్తి చేయనందుకు తనను మందలించి, తోటి విద్యార్థులతో చప్పట్లు కొట్టమని ప్రేరేపించగా, 14 ఏళ్ల ఆర్. శృతి అవమానానికి గురైంది.
ఆ సంఘటన ఆమెను రోజుల తరబడి వెంటాడింది. ఆ విషయం ఆమెను మరుసటి రోజే కాకుండా వారం మొత్తం కలవరపెట్టింది. ఆమె పాఠశాలకు రావడానికి కూడా భయపడటం ప్రారంభించింది. చివరికి శృతి తన పాఠశాల ప్రిన్సిపాల్కు, తల్లిదండ్రులకు చెప్పి వారి మద్దతు కోరింది.
శృతికి క్షమాపణ చెప్పమని ఉపాధ్యాయురాలిని కోరారు. “శృతికి చదువుపై ఆసక్తి లేదని, వారం పాటు ఇంట్లోనే ఉండాలనుకుంటుందని మేము గమనించాము. ఆమె ఈ విషయాన్ని మాతో పంచుకున్నప్పుడు, పాత రోజుల్లో లాగా మేము వెనుకాడలేదు. మేము మా బిడ్డకు అండగా ఉండాలనుకున్నాము,” అని ఆమె తల్లి ఎల్ దీప ‘ది ఫెడరల్’తో అన్నారు.
తరతరాలుగా, ఉపాధ్యాయులే తరగతి గదికి నాయకత్వం వహించేవారు. విద్యార్థులు వినేవారు. నోట్స్ రాసుకునేవారు. చాలా వరకు సుద్ద పట్టుకున్న వ్యక్తి అధికారాన్ని ప్రశ్నించేవారు కాదు. ఇప్పుడు పరిస్థితులు చాలా మారిపోయాయి.
మారిన తరగతి గది వాతావరణం..
జెన్ జెడ్, జెన్ ఆల్ఫా విద్యార్థులు స్మార్ట్ఫోన్లు, సోషల్ మీడియా, ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్, సమాచారానికి తక్షణ ప్రాప్యతతో పెరిగారు. వారు తమకు చెప్పిన విషయాలను ప్రశ్నించడానికి, అధికారాన్ని సవాలు చేయడానికి, తమ పట్ల అన్యాయంగా ప్రవర్తించారని భావించినప్పుడు మాట్లాడటానికి ఎక్కువ మొగ్గు చూపుతారు.
ఉపాధ్యాయులకు, అధికారాన్ని ఇకపై తేలికగా తీసుకోలేని తరగతి గదిని నడిపించడం దీని అర్థం. చెన్నైకి చెందిన తల్లి, ట్యూషన్ టీచర్ అయిన మీనాక్షి ప్రకారం, 1980లు, 1990ల నాటి పిల్లల్లా కాకుండా, నేటి విద్యార్థులు తమ అభిప్రాయాలను ఎక్కువగా వ్యక్తం చేస్తున్నారు. సాయం కోరడానికి సుముఖంగా ఉన్నారు. “విద్యార్థులందరూ ఒకేలా ఉండరు, ముఖ్యంగా చదువు విషయంలో.
కానీ పాఠశాలలో వేధింపులు లేదా దుర్వినియోగం విషయానికి వస్తే, వారు సాయం కోరతారు. ఇది ఒక మంచి వైఖరి. కొన్నిసార్లు, వారు హద్దులు దాటినప్పుడు, ఉపాధ్యాయులు పిల్లలను క్రమశిక్షణలో పెట్టడం నుంచి వెనక్కి తగ్గవలసి వస్తుంది” అని మీనాక్షి ‘ది ఫెడరల్’తో అన్నారు.
అయితే, కొంతమంది తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల పూర్తి బాధ్యతను పాఠశాలలు, ఉపాధ్యాయుల నుంచి ఆశిస్తూనే, అదే సమయంలో ఏదైనా తప్పు జరిగినప్పుడు ఉపాధ్యాయులను ప్రశ్నిస్తారని ఆమె వెంటనే పేర్కొన్నారు.
తల్లిదండ్రులు, విద్యార్థులు, ఉపాధ్యాయుల మధ్య ఘర్షణలు ఎలా పెరుగుతున్నాయో ఆమె ప్రత్యక్షంగా చూశారు. “తల్లిదండ్రులు ఫీజులు కట్టి, తమ పిల్లలను పెద్ద పాఠశాలకు పంపిన తర్వాత తమ బాధ్యత ముగిసిపోతుందని అనుకుంటారు.
కానీ ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులు కలిసి పనిచేసి, సమతుల్యతను పాటించినప్పుడే పిల్లలు చదువులోనూ, జీవితంలోనూ మెరుగుపడగలరు,” అని ఆమె అన్నారు.
జనరేషన్ గ్యాప్ ను.....
తమిళనాడు వ్యాప్తంగా ఉపాధ్యాయ శిక్షణా తరగతులు నిర్వహించి, యూనిసెఫ్తో కలిసి పనిచేసిన బాలల హక్కుల కార్యకర్త ఆండ్రూ జ్యూస్రాజ్తో ‘ది ఫెడరల్’ మాట్లాడినప్పుడు, ప్రతి తరంతో పిల్లలు అనివార్యంగా మారుతారని ఆయన అన్నారు. ఆ మార్పులకు అనుగుణంగా ఉపాధ్యాయులు, పాఠశాలలు సిద్ధంగా ఉన్నాయా లేదా అన్నదే ప్రశ్న అని ఆయన అన్నారు.
కృష్ణగిరిలోని ఒక రెసిడెన్షియల్ అంతర్జాతీయ పాఠశాలలో తరాల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని వివరించే ఒక నోటీసు బోర్డును చూసినట్లు ఆయన గుర్తుచేసుకున్నారు. 19వ శతాబ్దపు తరగతి గదులు, 20వ శతాబ్దపు ఉపాధ్యాయులు, 21వ శతాబ్దపు విద్యార్థులు.
భౌతిక తరగతి గది పెద్దగా మారకపోయి ఉండవచ్చు, కానీ అందులో ఉండే పిల్లలు భిన్నమైన యుగంలో పెరిగారు. “సమస్య కేవలం విద్యా అర్హతల కొరత కాదు. నేటి ఉపాధ్యాయులకు డిగ్రీలు, పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్ అర్హతలు, పీహెచ్డీలు కూడా ఉండవచ్చు. మారుతున్న పిల్లలను, మారుతున్న తరగతి గదులను అర్థం చేసుకోవడానికి వారికి సహాయపడే నిరంతర వృత్తిపరమైన అభివృద్ధి కొరవడింది” అని ఆయన అన్నారు.
ఆయన దీనిని వైద్య వృత్తితో పోల్చారు. “వైద్యులను చూడండి. వారికి CME — నిరంతర వైద్య విద్య ఉంటుంది. వారు సంవత్సరానికి కనీసం ఒక్కసారైనా కొన్ని సెమినార్లకు హాజరు కావాలి. వారు నేర్చుకోవడానికి నిర్దిష్ట గంటల సమయం కేటాయించాలి.
కానీ తరాల మధ్య అంతరాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, భిన్నంగా ఉండే పిల్లలతో ఎలా వ్యవహరించాలో ఉపాధ్యాయులకు ఎలాంటి శిక్షణ ఇవ్వడం లేదు,” అని ఆండ్రూ ‘ది ఫెడరల్’తో అన్నారు. బహుశా అతిపెద్ద మార్పు ఏమిటంటే, నేటి పిల్లలు తమ హక్కుల పట్ల ఎక్కువ అవగాహన కలిగి ఉన్నారని, తమను తాము వ్యక్తీకరించుకోవడానికి మరింత సుముఖంగా ఉన్నారని ఆయన పేర్కొన్నారు.
“కొంతమంది ఉపాధ్యాయులు ఆ పరివర్తనతో ఇబ్బంది పడతారు. వారు ప్రజాస్వామ్యం, భాగస్వామ్యం, భావప్రకటనా స్వేచ్ఛ గురించి బోధిస్తారు. కానీ సమస్య ఏమిటంటే, విద్యార్థులు వాస్తవంగా వీటిని అమలు చేసినప్పుడు, ఉపాధ్యాయులు దానిని అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉండరు,” అని ఆయన అన్నారు.
మారుతున్న క్రమశిక్షణ..
ప్రభుత్వ పాఠశాల ఉపాధ్యాయుడు ఎస్.ఆర్. ఆనందకుమార్ ఈ విషయాన్ని భిన్నంగా చూస్తున్నారు. పరిస్థితి మరీ పూర్తిగా మరో వైపుకు మళ్లిందని ఆయన వాదిస్తున్నారు. పిల్లలను తిట్టవద్దని, శారీరకంగా శిక్షించవద్దని ఉపాధ్యాయులకు పదేపదే చెబుతూ వచ్చారు.
కానీ ఒక పిల్లవాడు చదువుకోవడానికి నిరాకరిస్తే ఏం చేస్తాం? అని ఆయన ప్రశ్నిస్తున్నారు. “మనం పిల్లలను కొట్టకూడదని, తిట్టకూడదని నాకు తెలుసు. కానీ ఈ రోజుల్లో, కనీసం గొంతు కూడా పెంచలేం. అదే సమయంలో, పిల్లవాడు చదువుకునేలా మనం చూసుకోవాలి. చెప్పండి, వాడు ఎలా చదువుకుంటాడు?” అని ఆయన అడుగుతున్నారు.
ఆయన తరం ఉపాధ్యాయులకు, తరగతి గది ఒక బలమైన క్రమశిక్షణా వ్యవస్థ చుట్టూ నిర్మించబడింది. ఈ రోజుల్లో, ఉపాధ్యాయులు చాలా సున్నితమైన వాతావరణంలో పనిచేయాల్సి వస్తోంది. ఇక్కడ క్రమశిక్షణా చర్యలు కూడా తల్లిదండ్రుల నుంచి ఫిర్యాదులకు దారితీయవచ్చు. కొన్నిసార్లు తమ అధికారం బలహీనపడిందని ఉపాధ్యాయులు భావిస్తున్నారని ఆనందకుమార్ ‘ది ఫెడరల్’కు తెలిపారు.
ఉపాధ్యాయులకు, తల్లిదండ్రులకు మధ్య సంబంధం మరో ఒత్తిడి అంశంగా మారింది. కొంతమంది ఉపాధ్యాయులు తమపై ఫిర్యాదులు వస్తాయనే భయంతో, సిలబస్ పూర్తి చేయడానికే పరిమితమై, పిల్లలను క్రమశిక్షణలో పెట్టడానికి దూరంగా ఉంటున్నారు.
"కొంతమంది తల్లిదండ్రులు సహాయం కోరడానికి కాకుండా, ఉపాధ్యాయులపై ఫిర్యాదులు చేయడానికి హెల్ప్లైన్ను ఉపయోగిస్తున్నారు," అని ఆనందకుమార్ అన్నారు.
జెన్ జీ కోసం ఉపాధ్యాయులకు శిక్షణ..
జెన్ జెడ్ కోసం ఉపాధ్యాయులకు శిక్షణ ఇస్తున్న చెన్నైలోని ఒక ప్రైవేట్ పాఠశాల ప్రిన్సిపాల్ లలితా దేవి, కొంతమంది తల్లిదండ్రులు ఉపాధ్యాయులను నిశితంగా గమనిస్తారని, తమ పిల్లల పట్ల అన్యాయంగా ప్రవర్తించారని భావించినప్పుడు ఫిర్యాదు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంటారని చెప్పారు.
తరగతి ముందు పిల్లలను ఎందుకు తిట్టారని అడిగే తల్లిదండ్రులు కూడా ఉన్నారు. మరికొందరు చిన్న చిన్న విషయాలపై ఉపాధ్యాయులను ప్రశ్నిస్తారు. కానీ పరిస్థితి పూర్తిగా ప్రతికూలంగా లేదని ఆమె అంటున్నారు.
"కొంతమంది తల్లిదండ్రులు మిమ్మల్ని విశ్లేషిస్తారు, నిశితంగా గమనిస్తారు. వారికి మీపై నమ్మకం ఉంటే... మీరు చెప్పేది ఏదైనా వింటారు. అయితే, ఆ నమ్మకాన్ని సంపాదించుకోవాలి," అని ఆమె అన్నారు.
లలితా దేవి ఉపాధ్యాయ శిక్షణ కూడా మారిందని చెప్పారు. ఆమె ఉపాధ్యాయురాలిగా శిక్షణ పొందినప్పుడు, బీ.ఎడ్ ప్రోగ్రామ్లలో పాఠశాలల్లో పరిశీలన తరగతులు ఉండేవి. అక్కడ శిక్షణ పొందుతున్నవారు అనుభవజ్ఞులైన ఉపాధ్యాయులు పిల్లలతో ఎలా వ్యవహరిస్తారో, తరగతి గదులను ఎలా నిర్వహిస్తారో గమనించేవారు.
"గతంలో, బీ.ఎడ్ లో మాకు ఐదు రోజుల పాటు పరిశీలన తరగతి నిర్వహించేవారు. ఇప్పుడు, అనేక స్వయంప్రతిపత్తి గల కళాశాలలు ఆ కోర్సుకు ఎన్నడూ హాజరుకాని అభ్యర్థులకు బీ.ఎడ్, ఎం.ఎడ్ డిగ్రీలు అందిస్తున్నాయి.
ఇటీవల నేను ఒక అభ్యర్థిని చూశాను, అతను ఎం.ఎడ్ కోసం థీసిస్ కూడా రాయకుండానే డిగ్రీ ఫీజు చెల్లించి కోర్సు పూర్తి చేశాడు. అలాంటి వారు జెన్ జెడ్ విద్యార్థులతో కలిసి పనిచేస్తారని మనం ఎలా ఆశించగలం?" అని లలితా దేవి ప్రశ్నించారు.
ఉపాధ్యాయ శిక్షణ సంస్థలు, సిలబస్, పరీక్షా విధానాలను నిరంతరం పర్యవేక్షించి, మెరుగుపరచాలని ఆమె పేర్కొన్నారు. బోధనా పద్ధతులు, విద్యార్థులను నిర్వహించే నైపుణ్యాలు రెండింటిలోనూ ఉపాధ్యాయులను ఉన్నత స్థాయికి తీసుకువచ్చే వరకు, తరగతి గదిలో ఒత్తిడి కొనసాగే అవకాశం ఉంది.
Next Story