మురుగన్ నిజంగా తమిళ దేవుడేనా?
తమిళ చరిత్రకారుల వాదన ఎలా ఉంది? జూనియర్ ఎన్టీఆర్- త్రివిక్రమ్ టీజర్ తరువాత మొదలైన చర్చ
టాలీవుడ్ లో త్రివిక్రమ్- జూనియర్ ఎన్టీఆర్ కలయికలో వస్తున్న కొత్త చిత్రం సుబ్రమణ్యుడు లేదా మురుగన్, లేదా కుమారస్వామి లేదా షణ్ముఖుడు లేదా శరవణుడి లేదా కార్తికేయుడు, స్కందుడి చరిత్రపై కొత్త చర్చను లేవదీసింది. స్వామి మూలాలు కేవలం ఒకే ప్రాంతానికి పరిమితం చేయడం సాంస్కృతిక వారసత్వాన్ని సరళీకరించడమే అవుతుందని పండితులు చెబుతున్నారు.
కొత్త చిత్ర విశేషాలకు వస్తే.. టీజర్ లో మురుగన్ ఉత్తరాదిన జన్మించాడు, దక్షిణాన పూజింపబడ్డాడని పేర్కొన్నారు. ఈ విషయాన్ని కేవలం పురాణాలు, రాజకీయా కోణంలో మాత్రమే కాకుండా విస్తృతంగా చూడాలని చరిత్రకారులు చెబుతున్నమాట. కార్తికేయుడిని తమిళుడు మురగన్ గా పిలుస్తారు. వారి ఆరాధ్య దైవం.. ఈ ప్రాంతంలో కూడా ఆయనకు ఇంకా అనేక పేర్లు ఉన్నాయి.
మురుగన్ ఆరాధన చారిత్రక పరిణామం, మురుగన్, స్కంద, కార్తికేయుల మధ్య ఉన్న సంబంధం, ఈ చర్చ సినిమాను దాటి సంస్కృతి, సాహిత్యం మానవశాస్త్రం వంటి అంశాల వరకు ఎందుకు విస్తరించిందనే విషయాలపై 'ది ఫెడరల్' ప్రముఖ ఇండాలజిస్ట్ రాహుల్ బాలకృష్ణన్తో మాట్లాడింది.
సినిమా ట్యాగ్లైన్పై అభ్యంతరం చరిత్ర, విశ్వాసం లేదా రాజకీయాల నుంచి వచ్చిందా?
ఈ మూడింటి నుంచి అభ్యంతరాలు వచ్చాయి. చరిత్ర, సంస్కృతి, రాజకీయాలు. కానీ ఇది కేవలం సినిమా కూడా. ఒక ట్యాగ్లైన్ తరచుగా వివాదాన్ని సృష్టించేందుకే రూపొందిస్తున్నారు. వ్యక్తిగతంగా, నేను దానిని పూర్తిగా విస్మరించను, అలా అని ఒక స్థాయికి మించి దానిని మరీ తీవ్రంగా తీసుకోను.
పాన్-ఇండియన్ సినిమా తీసినప్పుడల్లా, ప్రతిదీ సాంస్కృతికంగా తటస్థంగా కనిపించేలా చేయడానికి ప్రయత్నం జరుగుతుంది. పాత్రలు తమిళనాడుకు చెందినవి కావచ్చు, కానీ వాటి వేషధారణ, ప్రదర్శన మరింత సార్వత్రిక భారతీయంగా కనిపించేలా మార్చుతారు. ఇది డబ్బింగ్ను సులభతరం చేస్తుంది. ప్రేక్షకులను విస్తృతం చేస్తుంది. నేను ఈ ట్యాగ్లైన్ను కూడా అదే కోణంలో చూస్తున్నాను.
దీని గురించి ఎంత ఎక్కువ మంది మాట్లాడితే, ఆ ప్రకటన ఉద్దేశ్యం అంతగా నెరవేరుతుంది. యావత్ తమిళనాడు దీని గురించి చర్చిస్తోందంటే, లక్ష్యం అప్పటికే నెరవేరినట్లే. అయితే, ఒక విద్యావేత్తగా పరిశోధకుడిగా, నా ఆసక్తి వేరే చోట ఉంది.
నేను ఈ విషయాన్ని ఒక విద్యాపరమైన దృక్కోణం నుంచి పరిశీలిస్తాను. మనం మురుగన్ను అర్థం చేసుకోవాలి, అతని మూలాలను అర్థం చేసుకోవాలి మనం కచ్చితంగా ఎవరి గురించి మాట్లాడుతున్నామో అర్థం చేసుకోవాలి. మనం మురుగన్ గురించి మాట్లాడినప్పుడు, మనం మురుగన్, స్కంద, కార్తికేయ లేదా కుమార గురించి మాట్లాడుతున్నామా? వీరందరూ వేర్వేరు దేవుళ్ళా, లేక ఒకే దైవమా? ఇవి తీవ్రమైన చర్చకు అర్హమైన ప్రశ్నలు.
మురుగన్, స్కంద, కార్తికేయ మరియు కుమార వీరందరూ ఒకే దేవుడిని సూచిస్తారని చాలా మంది భావిస్తారు. వాస్తవానికి వారు వేర్వేరా?
దీనికి స్పష్టమైన, కచ్చితమైన సమాధానం లేదు. సమాధానం అవును.. కాదు రెండూనూ. మురుగన్, స్కంద, ఇతరులు వేర్వేరు మూలాలు ఉన్నాయి. విభిన్న చారిత్రక, సాంస్కృతిక సందర్భాలలో ఉద్భవించారు. మూలం అంటే, ఎవరో భౌతికంగా వారికి జన్మనిచ్చారని నా ఉద్దేశం కాదు. ఈ సంప్రదాయాలు పరిణామం చెందిన పరిస్థితులని నా ఉద్దేశం.
భారతీయ నాగరికత ఎల్లప్పుడూ సంప్రదాయాలను తనలో ఇముడ్చుకుని, విలీనం చేసుకుని, తన సొంతం చేసుకుంది. కార్పొరేట్ ప్రపంచంలో విలీనాలు జరిగినట్లే, భారతీయ మత చరిత్రలో కూడా ఇలాంటి ప్రక్రియలే జరిగాయి. చరిత్రకారులు దానిని చారిత్రకంగా పరిశీలిస్తారు. మానవ శాస్త్రవేత్తలు దానిని మానవ శాస్త్రపరంగా అధ్యయనం చేస్తారు. అయితే పురాణాలు తమ సొంత వివరణలను అభివృద్ధి చేసుకుంటాయి. సంప్రదాయాలు విలీనం అయ్యే మార్గాలలో ఒకటి వాటి దేవుళ్ల ద్వారా. ఇక్కడ సరిగ్గా అదే జరిగింది.
మురుగన్ను తమిళ దేవుడిగా ప్రత్యేకంగా ఎందుకు గుర్తిస్తారు? తమిళ భాషతో మురుగన్ కు ప్రత్యేక అనుబంధం ఉంది కదా?
అది ఒక అద్భుతమైన ప్రశ్న, ఎందుకంటే దానికి నిజంగా సమాంతరమైనది ఏదీ లేదు. మురుగన్ను తమ సొంత దేవుడిగా గుర్తించుకోవడంలో తమిళులు గర్వపడతారు. ఎందుకో అర్థం చేసుకోవాలంటే, మనకు అందుబాటులో ఉన్న అత్యంత ప్రాచీన తమిళ వ్యాకరణమైన తొల్కాప్పియంకు మనం వెనక్కి వెళ్ళాలి.
స్వయంగా తొల్కాప్పియర్ కూడా ఇప్పుడు అంతరించిపోయిన పూర్వ సాహిత్య సంప్రదాయాలను ప్రస్తావించారు. తొల్కాప్పియం కంటే ముందే ఒక గొప్ప మౌఖిక, సాహిత్య సంస్కృతి ఉండేదని ఇది మనకు తెలియజేస్తుంది. ఆ సంప్రదాయంలో, మురుగన్ను 'చేయోన్'గా గుర్తిస్తారు. దీని గురించి నేను నా 'రెడ్ గాడ్' అనే పుస్తకంలో విస్తృతంగా చర్చించాను. చేయోన్ అంటే అక్షరాలా "ఎర్రవాడు" అని అర్థం.
శాస్త్రీయ తమిళ సాహిత్యంలో, మురుగన్ను పర్వత ప్రాంత దేవతగా గుర్తిస్తారు. తమిళ సాహిత్యం 'తినై' అనే భావన చుట్టూ అల్లుకుని ఉంటుంది, దీనిలో ప్రతి మానవ భావోద్వేగం ఒక నిర్దిష్ట భౌగోళిక ప్రాంతానికి ముడిపడి ఉంటుంది.
ప్రేమ, వియోగం, ఆరాటం, ప్రతి భావోద్వేగ అనుభవం పర్వతాలు, అడవులు, వ్యవసాయ భూములు, ఎడారులు, తీరప్రాంతం వంటి విభిన్న పర్యావరణ ప్రాంతాలలో నెలకొని ఉంటాయి. మురుగన్ పర్వత ప్రాంతానికి చెందినవాడు.
సంగం సాహిత్యంలో వర్ణించబడిన మురుగన్, నేడు పూజించే మురుగన్ వేర్వేరా?
సంగం సాహిత్యంలో వర్ణించబడిన మురుగన్ సామాన్య ప్రజల మధ్య జీవించాడు. ఆయన ఆ ప్రకృతిలో ఒక భాగం. ఆయనకు ఆరు తలలు లేవు, దైవజన్మం కూడా లేదు. ఆయన పుట్టుకకు దైవత్వంతో ఏమాత్రం సంబంధం లేదు.
పురాణ సంప్రదాయాల ద్వారా తరువాత తెలిసిన మురుగన్ ఈయన కాదు. తొలి తమిళ సమాజంలో విశ్వాన్ని సృష్టించి, పరిరక్షించి, సంహరించే సృష్టికర్త అనే భావన మొదట్లో లేదనే విషయాన్ని కూడా గుర్తుంచుకోవాలి. తమిళ దేవతలు నిత్యజీవితంలో, ప్రకృతిలో ఒక భాగంగా ఉండేవారు. సంగం సాహిత్యంలో మురుగన్ ప్రజలకు, వారు నివసించే భూమికి చెందిన వ్యక్తిగా కనిపిస్తాడు. నా అవగాహన ప్రకారం, అదే ఆయనను తమిళ దేవుడిగా నిలుపుతుంది.
నేడు మురుగన్ను గణేశుడితో పాటు శివపార్వతుల కుమారుడిగా పరిగణిస్తారు. అయినప్పటికీ ఉత్తర భారతంలో భిన్నమైన సంప్రదాయాలు ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నాయి. దానికి మీరేం చెప్తారు?
నేను ఉత్తర భారతదేశంలో పర్యటించినప్పుడు, నాకు ఒక ఆసక్తికరమైన విషయం కనిపించింది. అక్కడ కార్తికేయుడిని తరచుగా బ్రహ్మచారిగా పరిగణిస్తారు. మరోవైపు, గణేశుడికి సిద్ధి, బుద్ధి అనే ఇద్దరు భార్యలు, శుభ్, లాభ్ అనే ఇద్దరు పిల్లలు ఉన్నారని, ఆయన వివాహితుడని సాధారణంగా నమ్ముతారు.
మురుగన్ వివాహితుడని, అతనికి ఇద్దరు భార్యలు ఉన్నారని నేను ఉత్తర భారతంలోని నా స్నేహితులకు చెప్పినప్పుడు, వారు నిజంగా ఆశ్చర్యపోయారు. అదేవిధంగా, వారి సంప్రదాయాలను చూసి నేను కూడా ఆశ్చర్యపోయాను.
మనం ఒకే దైవ కుటుంబంలోని ఇద్దరు సోదరుల గురించి చర్చిస్తున్నాము. అయినప్పటికీ భారత్ లోని వివిధ ప్రాంతాలు వారు వివాహితులా కాదా అనే దానిపై పూర్తిగా భిన్నమైన కథనాలను పాటిస్తున్నాయి. నేను ఈ విషయాన్ని వివాదం సృష్టించడానికి కాకుండా, ఒక విద్యాపరమైన, మానవశాస్త్రపరమైన, జన్యుపరమైన చర్చను లేవనెత్తడానికి ప్రస్తావిస్తున్నాను.
ఆధునిక జన్యుశాస్త్రం ఇప్పుడు ప్రాచీన పూర్వీక దక్షిణ భారతీయులు, ప్రాచీన పూర్వీక ఉత్తర భారతీయులు తదనంతర స్టెప్పీ వలసల గురించి చెబుతోంది. శాస్త్రీయ పరిశోధన నిరంతరం అభివృద్ధి చెందుతూనే ఉంది. అందువల్ల, మనం కేవలం ఒక పురాణం చెప్పేదానిపై లేదా మరొక సంప్రదాయం చెప్పేదానిపై మాత్రమే ఆధారపడకూడదు. మనం సంప్రదాయాలను పక్కపక్కనే పోల్చి చూడాలి.
ప్రతి సమాజం దాని స్వంత పురాణాలను సృష్టిస్తుంది. అందులో ఏమాత్రం తప్పు లేదు. ఒకరు ఆయన్ని స్కంద, కార్తికేయ, షణ్ముఖ, అరుముగం లేదా మురుగన్గా పూజించినా, దేవుడు దేవుడిగానే ఉంటాడు. ఆ పేర్లలో దేనితోనూ నాకు అభ్యంతరం లేదు.
మురుగన్ ఉత్తరాదిలో జన్మించాడనే వాదనతోనే నా ఏకైక అభ్యంతరం. మురుగన్ తమిళ నాగరికతకు చెందినవాడు. అస్కో పార్పోలా, ఐరావతం మహాదేవన్ వంటి పండితులు, నా స్వంత పరిశోధన కూడా సింధు నాగరికతకు, సంగం సాహిత్యానికి మధ్య ఉన్న సంబంధాలను అన్వేషిస్తున్నాయి. వాటి గురించి మనం తర్వాత మరింత వివరంగా చర్చించుకోవచ్చు.
టీజర్లో మురుగన్ అక్కడ జన్మించాడని పేర్కొన్నప్పటికీ, ఉత్తర భారతదేశంలో ఆయనను ఎందుకు విస్తృతంగా పూజించరు?
ఉత్తర భారతదేశంలోని ప్రజలు తమ సొంత సాంస్కృతిక సంప్రదాయాలకు కట్టుబడి ఉన్నారు. వారు మురుగన్ను ప్రధానంగా ఒక తమిళ దేవతగా అర్థం చేసుకుంటారు. అందువల్ల, తమిళనాడులో జరుపుకున్నంతగా అక్కడ ఆయనను జరుపుకోకపోవడం సహజం. అంతమాత్రాన ఉత్తర భారతదేశంలో మురుగన్ ఆలయాలు లేవని కాదు.నేను రాజస్థాన్, పంజాబ్, హర్యానా, ఢిల్లీ ఉత్తర ప్రదేశ్లలోని దేవాలయాలను వ్యక్తిగతంగా సందర్శించాను.
ఆ దేవాలయాలను ఎవరు స్థాపించారు?
దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాలకు, కోల్కతా, ముంబై, చండీగఢ్, ఢిల్లీ మరియు ఇతర ప్రదేశాలకు వలస వెళ్లిన తమిళ సమాజాల వారు వాటిని ఎక్కువగా నిర్మించారు. తమిళులు ఎక్కడ స్థిరపడినా, వారు మురుగన్ దేవాలయాలను స్థాపించారు. కాబట్టి, అక్కడ మురుగన్ పేరుతో జరిగే మురుగన్ ఆరాధన ప్రధానంగా తమిళుల కారణంగానే ఉంది.
ఉత్తర భారతదేశంలో మురుగన్ ఆరాధన లేదని చెప్పడం సరైనదేనా?
ఉత్తర భారతంలో మురుగన్ పేరుతో జరిగే మురుగన్ ఆరాధన దాదాపుగా లేదు. అది ఎక్కడైతే ఉందో, అది కూడా ప్రధానంగా తమిళ సమాజాలు ఆ సంప్రదాయాన్ని తమతో పాటు తీసుకువెళ్లడం వల్లే. మనం కార్తికేయ, స్కంద లేదా కుమార గురించి మాట్లాడితే, అది వేరే చర్చ.
కాలక్రమేణా ఈ గుర్తింపులు ముడిపడిపోయాయని మనందరికీ తెలుసు. కానీ ఆరాధన స్థాయిని చూడండి. తమిళనాడులో, మురుగన్ ఆరాధన ప్రజల జీవితాల్లో లోతుగా పెనవేసుకుపోయింది. తైపూసం, పంగుణి ఉత్తరం వంటి పండుగల సమయంలో, భక్తులు పళనికి వందల కిలోమీటర్లు నడిచి వెళ్తారు.
ఆరుపడై వీడు అంటే ఆరు పవిత్ర నివాసాలు అనే భావన తమిళ మత సంప్రదాయంలో ప్రధానమైనది. ఆ ఆరు కూడా తమిళనాడులోనే ఉన్నాయి. ఇప్పుడు దీనిని ఉత్తర భారతదేశంతో పోల్చి చూడండి. కేవలం కార్తికేయ, స్కంద లేదా కుమారలకు అంకితం చేయబడిన దేవాలయాలను వెళ్లి లెక్కించండి. మీకు శివాలయాలు, విష్ణు దేవాలయాలు అనేక ఇతర పుణ్యక్షేత్రాలు కనిపిస్తాయి. కానీ కార్తికేయకు అంకితం చేయబడిన దేవాలయాలు చాలా తక్కువ. నా స్వంత పరిశోధన ప్రకారం, అటువంటి దేవాలయాలు పది కంటే తక్కువ ఉన్నాయి.
రాజస్థాన్, చంబా ప్రాంతం, కార్తికేయ సంప్రదాయాలు నిలిచి ఉన్న మరికొన్ని ప్రదేశాలలో దేవాలయాలు ఉన్నాయి. కొన్ని దేవాలయాలలో పెద్ద ఆలయ సముదాయం లోపల కార్తికేయునికి అంకితం చేయబడిన ఒక చిన్న మందిరాలు కూడా ఉన్నాయి.
వ్యక్తిగతంగా, నేను ఒడిశాలోని మహేంద్రగిరిని సందర్శించి, అక్కడ కూడా కార్తికేయ మందిరాలను చూశాను. కానీ మొత్తంగా చూస్తే, ఉత్తర భారతంలో మురుగన్ను మురుగన్గా పూజించరు. కార్తికేయ ఆరాధన కూడా చాలా పరిమిత స్థాయిలో మాత్రమే ఉంది.
అయితే, చారిత్రాత్మకంగా పరిస్థితులు భిన్నంగా ఉండేవి. సుమారుగా క్రీ.శ. మొదటి నుంచి ఆరవ శతాబ్దాల మధ్యకాలంలోని కుషాన , గుప్త కాలాల పురావస్తు ఆధారాలు, కార్తికేయ ఆరాధన నేటి కంటే అప్పట్లో మరింత విస్తృతంగా ఉండేదని సూచిస్తున్నాయి. నేడు, తమిళనాడులో, ప్రవాస తమిళులలో మురుగన్ ఆరాధన పెరుగుతూ ఉండగా, ఉత్తర భారతదేశంలో కార్తికేయ ఆరాధన చాలా పరిమితమైపోయింది.
ఆరాధనలోని ఈ ప్రాంతీయ భేదాలను మీరు ఎలా వివరిస్తారు?
భారతదేశ వైవిధ్యానికి రూపకంగా నేను తరచుగా వర్షారణ్యాన్ని ఉపయోగిస్తాను. వర్షారణ్యానికి అనేక పొరలు ఉంటాయి. శిలీంధ్రాలతో కూడిన తడి అటవీ నేల, ఆ తర్వాత కీటకాలు, సీతాకోకచిలుకలు, ఆ తర్వాత కోతులు, ఏనుగులు, చివరగా ఎత్తైన చెట్ల పైకప్పు ఉంటాయి. ప్రతి పొర భిన్నంగా ఉంటుంది, కానీ అవన్నీ కలిసి ఒకే వర్షారణ్యాన్ని ఏర్పరుస్తాయి. భారతదేశం కూడా ఇలాంటిదే.
విభిన్న సంప్రదాయాలు చివరికి ఒకే దైవంగా గుర్తించబడే దైవాన్ని ఆరాధించవచ్చు, కానీ ప్రతి సంప్రదాయం తనదైన గుర్తింపును కాపాడుకుంది. ఆ వైవిధ్యాన్ని మనం గౌరవించాలి.ఒక సంప్రదాయం పూర్తిగా మరొకదానికి చెందినదని చెప్పుకుంటూ, ఒక గుర్తింపును మరొకదానిలో ఇరికించే ప్రయత్నంతో నేను విభేదిస్తున్నాను. నేను ఆ విధానంతో ఏకీభవించను.
తమిళనాడులో మురుగన్, ఉత్తర భారతదేశంలో కార్తికేయల పూజా సంప్రదాయాలు ఎంత భిన్నంగా ఉన్నాయి?
నేను దేశంలో, విదేశాలలో గమనించిన దాని ప్రకారం, తమిళ సమాజంలో మురుగన్కు చాలా ప్రముఖ స్థానం ఉంది. ప్రజలు ఆయనను తమ సొంత కుటుంబ సభ్యుడిలా చూసుకుంటారు. ఆయనకు తమిళం అర్థమవుతుందని నమ్మి, ఆయనతో తమిళంలోనే మాట్లాడతారు.
ఆయన ప్రేమను ప్రోత్సహించే, తన భక్తులకు భావోద్వేగపరంగా దగ్గరగా ఉండే దేవుడిగా పరిగణించబడతారు. ఉత్తర భారతదేశంలో కార్తికేయుడి స్వరూపం కొంత భిన్నంగా ఉంటుంది. నేను ఇంతకు ముందే చెప్పినట్లుగా, ఆయనను తరచుగా బ్రహ్మచారిగా భావిస్తారు.
నాకు సరిగ్గా గుర్తుంటే, కొన్ని చోట్ల మహిళలను కొన్ని కార్తికేయ దేవాలయాలలోకి ప్రవేశించకుండా అడ్డుకుంటారు కూడా. ఆయనను ప్రధానంగా యుద్ధ దేవుడిగా గుర్తిస్తారు. తమిళ సంప్రదాయాలలో కూడా యుద్ధ అంశం ఉంది.
తిరుమురుకార్రుప్పటై వంటి గ్రంథాలు మురుగన్ను ఒక యోధుడిగా, దేవసేనాపతిగా, అనగా దేవతల సైన్యాలకు అధిపతిగా వర్ణిస్తాయి. సూరపద్మన్తో జరిగిన యుద్ధం వంటి కథలు కూడా ఈ అంశాన్ని నొక్కి చెబుతాయి. సమాజాలు పరిణామం చెంది, యుద్ధం సామాజిక జీవితంలో ఒక ముఖ్య భాగమైనప్పుడు, సహజంగానే వారి దేవతలు కూడా ఆయుధాలు ధరించడం ప్రారంభిస్తారు.
ఆ కోణంలో, మురుగన్ను యుద్ధ దేవుడిగా చూడటంలో నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు. ఆ అంశం రెండు సంప్రదాయాలలోనూ ఉంది. అదే సమయంలో, తమిళ సంప్రదాయాలు మురుగన్ను ప్రేమ, కుటుంబం, నిత్యజీవితంతో ముడిపడి ఉన్న దేవుడిగా సమాన ప్రాముఖ్యతను ఇస్తాయి.
అతని చిహ్నాలు కోడి పతాకం, నెమలి వాహనం, మురుగన్-గణేశుడి మధ్య జరిగిన మామిడి పండ్ల పోటీ వంటి కథలు తమిళ సంస్కృతిలో లోతుగా పాతుకుపోయి ఉన్నాయి. అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా, తమిళనాడులో ప్రధాన దైవం ఎవరని ఎవరినైనా అడిగితే, చాలామంది వెంటనే మురుగన్ అని సమాధానం ఇస్తారు. ఉత్తర భారతదేశంలో సాధారణంగా అలా ఉండదు.
ఈ తేడాలు ఉన్నప్పటికీ ఉత్తర, దక్షిణ సంప్రదాయాల మధ్య ఏవైనా సారూప్యతలు ఉన్నాయా?
ఉన్నాయనే చెప్పాలి.. నాకు ఎప్పుడూ ఆసక్తి కలిగించే ఒక విషయం ఉత్తర భారతదేశంలోని కన్వరియా సంప్రదాయం. ప్రజలు కన్వర్ అని పిలువబడే ఒక త్రాసును మోస్తారు. తమిళంలో, కావడి ఉంది. దీనిలో ఒక త్రాసుకు ఇరువైపులా నైవేద్యాలను సమతుల్యం చేస్తారు. పదాలకు, ఆచరణకు మధ్య ఉన్న సారూప్యత నన్ను సంవత్సరాలుగా ఆకర్షిస్తోంది. నేను ఈ సాంస్కృతిక సంబంధాలపై పరిశోధన కొనసాగిస్తున్నాను. మీకు ఒక ఉదాహరణ చూపిస్తాను.
సింధు లోయ నాగరికతకు సంబంధించిన ఒక చిహ్నం ఉంది, దానిలో ఒక త్రాసును మోస్తున్నట్లు కనిపించే ఒక ఆకారం ఉంటుంది. పండితుడు ఇరవతం మహాదేవన్ ఈ ఆకారాన్ని, సమతుల్యం చేయబడిన బరువును మోస్తున్న ఒక కూలీగా వర్ణించారు. ఈ చిహ్నం విభిన్న రూపాలు సింధు లిపిలో చాలాసార్లు కనిపిస్తాయి.
సింధు లిపిని అర్థంచేసుకోకుండా వదిలేయడం వల్ల, నేను దానిని ఉద్దేశపూర్వకంగా అర్థంచేసుకోను. దానికి బదులుగా, నేను సాంస్కృతిక కొనసాగింపును అధ్యయనం చేస్తాను. నేను శరీర భాష, చిహ్నాలు, సంప్రదాయాలు సాంస్కృతిక పద్ధతులను పరిశీలిస్తాను.
ఉదాహరణకు, మనం ధనుస్సు, బాణం, పులి, చేప, కావడి వంటి చిహ్నాలను చూస్తే, సింధు నాగరికత, సంగం సాహిత్యం, తరువాతి తమిళ సాంస్కృతిక సంప్రదాయాల మధ్య అద్భుతమైన కొనసాగింపులను మనం చూస్తాము.కావడి మొదట సింధు రాశిచక్ర గుర్తులలో, ఆ తర్వాత మురుగన్ సంప్రదాయాలలో కనిపించి, శివ మురుగన్లతో ముడిపడి ఉన్న ఒక ముఖ్యమైన మతపరమైన చిహ్నంగా నేటికీ కొనసాగుతోంది. ఆ కొనసాగింపు విషయమే నాకు అత్యంత ఆసక్తిని కలిగిస్తుంది.
మురుగన్, స్కంద, కార్తికేయుల ఆరాధన చివరికి ఒకే సంప్రదాయంగా ఎలా విలీనమైంది?
దానికి సమాధానం చెప్పాలంటే, మనం భారత ఉపఖండం సాంస్కృతిక, కాలక్రమ చరిత్రను అర్థం చేసుకోవాలి. వివిధ చారిత్రక కాలాలలో ఏమి జరిగిందో, మత సంప్రదాయాలను తీర్చిదిద్దిన వివిధ ప్రభావాలను మనం అధ్యయనం చేయాలి.
ఉదాహరణకు బౌద్ధమతాన్ని తీసుకుంటే.. భారత్ ప్రపంచానికి బౌద్ధమతాన్ని అందించింది, కానీ నేడు బౌద్ధమతం అది పుట్టిన గడ్డ కంటే టిబెట్, చైనా, కొరియా, జపాన్ వంటి ప్రదేశాలలో మరింత ప్రముఖంగా వర్ధిల్లుతోంది. జైనమతం కూడా క్రమంగా విస్తృత మత పరిసరాలలో కలిసిపోయింది. అదేవిధంగా, వేద సంప్రదాయాలు, శైవం, వైష్ణవం శతాబ్దాలుగా ఒకదానితో ఒకటి సంకర్షణ చెందాయి. జరిగింది ప్రాథమికంగా సాంస్కృతిక సమ్మేళనం, విలీన ప్రక్రియ. సామాజిక శాస్త్రవేత్త ఎం.ఎన్. శ్రీనివాస్ ఈ ప్రక్రియలోని ఒక అంశాన్ని సంస్కృతీకరణగా అభివర్ణించారు.
దేశంలో ఎల్లప్పుడూ బహుళ కథనాలు ఉన్నాయి. రామాయణంలోనూ, మహాభారతంలోనూ అనేక కథనాలు ఉన్నాయి. గిరిజన సంప్రదాయాలు, గిరిజనేతర సంప్రదాయాలు, ప్రాంతీయ సంప్రదాయాలు, ప్రత్యామ్నాయ కథనాలు ఉన్నాయి. అందువల్ల, భారతదేశాన్ని నలుపు-తెలుపు ప్రకటనలతో అర్థం చేసుకోలేము. గుర్తింపులను చెరిపివేయడానికి లేదా అన్నింటినీ ఒకే ఏకరీతి కథనంలో విలీనం చేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడల్లా, సహజంగానే ప్రతిఘటన ఎదురవుతుంది.
ఆ ప్రతిఘటన చూసి నేను ఆశ్చర్యపోలేదు. కొంతమంది వివాదాన్ని కోరుకోవచ్చు కూడా, ఎందుకంటే అది అందరి దృష్టిని ఆకర్షిస్తుంది. నేను ఉద్దేశపూర్వకంగా ఆ పద్ధతిని పాటించడం లేదు, ఎందుకంటే నేను ఈ విషయాన్ని రాజకీయంగా కాకుండా విద్యాపరంగా చర్చించాలనుకుంటున్నాను.
ఈ రోజుల్లో, మురుగన్ను తరచుగా అఖిల భారత దైవంగా వర్ణిస్తున్నారు. మీరు దానితో ఏకీభవిస్తారా?
నిజానికి మురుగన్ అప్పటికే విశ్వవ్యాప్తుడని నేను చెబుతాను. ఎవరో మురుగన్ను అఖిల భారత దైవంగా మార్చలేదు. బహుశా డబ్బింగ్, విస్తృత పంపిణీ ద్వారా సినిమాలు పాన్ ఇండియా మారవచ్చు. అయితే, మురుగన్ ఎప్పుడో ప్రాంతీయ సరిహద్దులను అధిగమించాడు. మారిషస్, దక్షిణాఫ్రికా, ఫిజీ, మయన్మార్, సింగపూర్, మలేషియా వంటి ప్రదేశాలను చూడండి.
అవి తమిళనాడులో భాగమా? ఎంతమాత్రం కాదు. అయినప్పటికీ అక్కడ మురుగన్ ఆలయాలు విలసిల్లుతున్నాయి. నేను మలేషియాలోని బటు గుహలను సందర్శించినప్పుడు, తమిళులే కాకుండా పెద్ద సంఖ్యలో చైనీస్ భక్తులు కూడా మురుగన్ను పూజించడం చూశాను. సింగపూర్లో కూడా, మురుగన్ ఉత్సవాలు వివిధ వర్గాల ప్రజలను ఆకర్షిస్తాయి, ఈ వేడుకల కోసం ట్రాఫిక్ను నిలిపివేస్తారు. తమిళుల దేవుడైన మురుగన్ ఇప్పటికే ఒక అంతర్జాతీయ దైవం. తమిళం ఒక ప్రపంచ భాష కాబట్టి ఆయన ఇప్పటికే విశ్వవ్యాప్తుడు.
Next Story